บทที่ 39 三十九

ไม่รู้ว่าผ่านมากี่ชั่วโมงแล้ว ทั้งสองคนนอนหลับหมดสติเมื่อล่องลอยเข้าสู่ห้วงสุขสมในรสรัก เปลือกตาของซีฮันขยับไปมาก่อนจะค่อยๆ ลืมตามองคนตรงหน้าที่กำลังหลับลึกอยู่ข้างๆ กันโดนที่ยังกอดร่างของเขาเอาไว้แน่นอย่างกับกลัวว่าผมจะหนีหายไปไหน เส้นผมสีดำที่ยุ่งเหยิง ซีกหน้าที่ ซีฮันเห็นยิ่งทำให้รู้ว่าคนที่นอนอย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ